Q. Horacio Flaco: Epodos, 2
Beatus ille, qui procul negotiis
ut prisca gens mortalium
paterna rura bobus exercet suis
solutus omne faenore
neque excitatur classico miles truci
neque horret iratum mare
forumque vitat et superba civium
potentiorum limina.
Ergo aut adulta vitium propagine
altas maritat populos
aut in reducta valle mugientium
prospectat errantis greges
inutilisque falce ramos amputans
feliciores inserit
aut pressa puris mella condit amphoris
aut tondet infirmas ovis. (…)
labuntur altis interim ripis aquae,
queruntur in silvis aves
fontesque lymphis obstrepunt manantibus
somnos quod invitet levis. (…)
